|
سلام
برای این پست یه داستان انتخاب کردم که امیدوارم خوشتون بیاد
داستان
شب های روشن نوشته فئودور میخائیلویچ داستایفسکی
شب اول
شب دوم
شب سوم
شب چهارم
شب پنجم
صبح + نوشته شده توسط یه دیونه که مرده در سه شنبه هفدهم بهمن 1385 و ساعت
0:3 |
می گفت خورشید نباید دید می گفت قطره ها ، نباید چید می گفت دور دست، نباید دید می گفت عاشق، نباید بود می گفت لیلی-مجنون-نباید بود می گفت نباید خواند-نباید ماند نباید دید-نباید ..... اما نگفت چگونه و من تنهام تو این دوردست- تواین غرور گریه که کردم چشام تر شد دلم از همه سر شد خاک غرور خورشیدو ندید گل که مرد – کویر بارید ابر که خشکید – زمین بارید مرگ.س + نوشته شده توسط یه دیونه که مرده در جمعه سیزدهم بهمن 1385 و ساعت
22:14 |
|
درباره وبلاگ
در این دنیایی که درش زندگی می کنیم، هیچ چیز به آینه ئی که بعضی جاها جیوه اش را تراشیده باشند به من شبیح نیست....
فکر کنید جیوه ی آینه ئی را از بعضی جاهاش تراشیده باشند و به این دلیل نتواند چیزی را که درش منعکس می شود ، سالم و کامل منعکس کند. چه می گویید ؟! آنچه مرا هنوز به صورت آینه نگه داشته است استقامت روح من است، نه کندی این چاقوی بی رحمی که اتفاق یا سرنوشت یا هر مهمل دیگری نام دارد. طراح قالب>
|
