انجمن شاعران مرده

من به جنگل رفتم چون سر آن داشتم که آگاهانه زندگی کنم

مقدس

در گند آبه های این مقدس کده

کم کم باید باور مرگ را پذیرا بود

وجود خون آلودش تمام حیات فرا زمینی را به سخره گرفته بود

تا باور اندک راهی

برای بودن کمتر ماه یی ....

خوب ! باید میرفت

باید تنها میخورد

از جام مرگ

و رفت.....

مرگ.س

+ نوشته شده توسط یه دیونه که مرده در شنبه دوم دی 1385 و ساعت 8:13 |

درباره وبلاگ

در این دنیایی که درش زندگی می کنیم، هیچ چیز به آینه ئی که بعضی جاها جیوه اش را تراشیده باشند به من شبیح نیست....
فکر کنید جیوه ی آینه ئی را از بعضی جاهاش تراشیده باشند و به این دلیل نتواند چیزی را که درش منعکس می شود ، سالم و کامل منعکس کند.
چه می گویید ؟! آنچه مرا هنوز به صورت آینه نگه داشته است استقامت روح من است، نه کندی این چاقوی بی رحمی که اتفاق یا سرنوشت یا هر مهمل دیگری نام دارد.